Röportaj

Gazeteci mi desek, yazar mý? Yoksa iflah olmaz bir kaþif mi? Çok gezen mi, çok okuyan mý sorusuna cevap verirken zorlanma nedenimiz de olabilir... Renkli kiþiliði ve hayatýn farklý alanlarýnda deneyimlediði baþarýlarýyla Fatih Türkmenoðlu, Puanyýldýzý'nýn bu ayki konuðu oldu.

Fatih Türkmenoðlu kimdir? Kendinizden kýsaca bahsedebilir misiniz?

FMV Özel Iþýk Lisesi'nden sonra, Boðaziçi Üniversitesi'nden, Psikolojik Danýþmanlýk bölümünden mezun oldum. Okul boyunca en büyük hobilerim kitaplar ve tiyatroydu. Üniversitenin hemen ardýndan, New York Üniversitesi'ne gittim ve orada Ýnsan Kaynaklarý Yönetimi ve Ýþletme okudum. Ýstanbul'a döndüðümde bir sene kadar bocaladým, çünkü ne yapmam gerektiði konusunda hiçbir fikrim yoktu. Sayýsýz iþ denedim. Sonunda askere gitmeye karar verdim. Genel Kurmay'da tercüman asteðmen olarak askerliðimi yaptým. O sýrada gazeteci olmaya karar verdim. Askerlik biter bitmez de gazeteciliðe baþladým. Bu da 16 sene kadar önceydi! Gazetecilikle beraber de bir sürü baþka kapýlar açýldý hayatýmda...

Mesleðiniz nedir sorusunun cevabý nedir sizin için?

Bazen ben de bunu düþünüyorum... Üst baþlýk olarak "Gazeteci", ama alt açýlýmlarý var. Biraz psikolojik danýþmaným, yazarým, hikayeciyim, gezginim, oyuncuyum, televizyoncuyum, sunucuyum... Hepsini bir potada eritmeyi becerdiðim için çok þanslýyým. Bu karýþým, iþte benim mesleðim. Belki sadece birini yapmayý sürdürseydim, diyelim sadece yazsaydým; bu kadar iþimle mutlu olmazdým.

Yeni yerler görmek, keþfetmek sizin için ne ifade ediyor?

Biliyor musunuz, artýk ne ifade ettiðini bile söyleyemem herhalde; çünkü bu bir yaþam þekli. Herhalde birkaç hafta ayný yerde oturursam, hastalanmaya baþlarým. En olmadý, uzak semtlere gitmeliyim. Yeni bir yer yeni insanlar, bana göre yaþam enerjisi. Benim için temiz sayfa. Bir yerde biraz uzunca kalmak, bir yerde düþmanlýklara, kötü enerjiye de tanýklýk etmek. Oysa yeni bir arenada bütün insanlar beyaz, bütün iliþkiler taze. O enerjiyi seviyorum, hatta o enerjiye baðýmlýyým. Kendimi dinamik ve genç hissediyorum. Yeni bir þehrin sokaklarýnda akþama kadar koþturmaktan sonsuz bir haz duyuyorum.

Keþfetmeyi yeterli bulmayan biri olarak ayný zamanda bunu yazdýklarýnýzla bizlerle paylaþýyorsunuz. Yeni yerler, yeni fikirleri bizimle paylaþacaðýnýz yeni kitap projeleriniz var mý?

Var, hatta bu kýþ hazýrlamayý hayal ediyordum. Ama olamadý; Ocak'tan itibaren bütün projeleri durdurdum. Yeni bir bebeðimiz oluyor. Mart baþý gibi doðacak inþallah. Dolu dolu onu yaþamak istedik. Eþim de ben de sadece onu bekliyoruz. Onun için defterler yazýyoruz, albümler hazýrlýyoruz. Ancak birkaç ay sonra projelere tekrar baþlayabileceðim. Bu durumda kitap seneye kaldý...

"Türkiye'de Görülmesi Gereken 101 Yer" adlý kitabýnýz oldukça ilgi gördü. Bu tarz bir çalýþma daha yapmayý düþünüyor musunuz?

Düþünüyorum, iþte demin bahsettiðim tam bu tarz bir çalýþma. Ama seneye... Böyle çalýþmalarý hazýrlamak çok zevkli, ancak oldukça zahmetli. Özellikle Türkiye gibi bir sürü mekanýn el deðiþtirdiði, kasabalarýn hýzla kimlik deðiþtirebildiði ülkelerde. Biz 101 Yer'in her baskýsýndan önce günlerce çalýþmalar yapmak zorunda kalýyoruz. Gene de çok zevkli...

Televizyon programlarýnýzda genelde insan figürleri ön planda yer alýyor. Ýnsan hikayeleri anlatmayý neden bu kadar çok seviyorsunuz?

En büyük hikaye "insanýn kendisi" deðil mi? Eðer insan yoksa, bana göre ne gidilen yerin önemi var, ne de buralarý yazmanýn veya program yapmanýn. Ben insan severim. Dokunmalýyým, gözlerine bakmalýyým, güvenmeliyim, dertleþmeliyim, sýrlar paylaþmalýyým... Ýnsan yoksa, aslýnda hiçbir þeyin önemi yok ki... Belki psikoloji okuduðum için, merakým ve okumam hala devam ediyor, insansýz yazý veya program düþünemem. Bunu yaparken de seyirciyi ve okuyucuyu da düþünüyorum, onlarýn da hoþlarýna gidebileceðini öngörüyorum; ama en çok kendim için. Ýnsanlara dokunmadan geçirdiðim her gün, bana göre boþtur. En büyük zenginlik, insanlarla oluþturulan sevgi baðý. Bu anlýk da olabilir, yýllar boyu da sürebilir. Ýçinde bunun kýrýntýlarýnýn serpiþtirildiði her hikaye de, bana göre güzeldir.

Yeni televizyon projelerinizden bahsedebilir misiniz?

Bilemiyorum, sanýrým yaz baþýnda gene yollara düþerim. Birkaç yapýmcý firmadan yarýþma programlarý teklifleri geldi. Ýki tanesine çok sýcak baktým; ama ikisi de hayata geçemedi. Bu arada sunuculuk yapmayý, özel gecelerde "host"luk yapmayý de çok seviyorum. O iþi de sürdürüyorum bir yandan. Direkt televizyon olmasa da, sunuculuðu televizyon iþine çok benzetiyorum.

Programlarýnýzda her þey plansýz, anlýk gerçekleþiyor ve programýn akýþý hiç aksamýyor. Sýrýnýz nedir?

Çok doðru. Ama biliyor musunuz, o plansýzlýðýn içinde hep bir plan var aslýnda. Benim iç sesim hep iþliyor. Fazla yerel halkla konuþmuþsam, fazla sayýda turistle sohbet etmiþsem; hemen baþka bir konuya yöneliyorum. Þöyle bir þey var: Yerel halk, turist, yerel konu, tarihi yerler, turistik mekanlar, yemek, eðlence. Bu alt baþlýklar, bir þekilde toparlanýp, ayarlý bir þekilde güne yayýlýyor. "Sýr" dersen adýna, iþte bu!

Türkiye'de sizi en çok etkileyen yerler nereleri oldu?

O kadar çok ki; ben çocukluðumdan beri geziyorum aslýnda, ve hala Türkiye'yi bitiremedim. Doðu Karadeniz'e ve Batý Karadeniz'e bayýlýrým. Sinop mesela, benim bayýldýðým bir þehir. Safranbolu'da bir küçük konakta yaþamayý hep hayal ederim. Ama Adalar'dan da vazgeçemem. Tabii Ýstanbul bambaþka... Geçen sene, iki hafta kaldýðým Alanya'ya bayýldým. Tam yaz baþýydý, sýcaklar bastýrmamýþtý. Ama asýl Datça Yarýmadasý'na aþýðým. Ne olursa olsun, Kuzey Ege'den de vazgeçemem... Yani gördüðün gibi, ben aslýnda birkaç ömür, birkaç ev istiyorum. Bütün bu saydýðým yerlerde, yýllar geçirebilmeyi istiyorum...

Gezileriniz sýrasýnda, konaklama aþamasýnda tercih ettiðiniz otellerde ne gibi kriterleri göz önünde bulunduruyorsunuz?

Önce merkeze yakýn olmasýný isterim. Bazen sadece gece yarýsý girip sabahýn körünce çýktýðýmýz için, nasýl bir otel olduðunu hiç önemsemem; ama uzunca süre kalýyorsam, mutlaka bakarým. Odaya giriþ çýkýþýn kolay olmasýný isterim. Bir de gürültülü odalarda asla uyuyamam. Bazý odalarda asansör gürültüsü, su þýrýltýsý olur; beni çileden çýkartýr... Fazla lüks, þatafat istemem. Tam tersi, büyük ve gösteriþli yerler, benim gibi durmadan gezen insanlar için çok uygun deðil. O zaman otele yönelip, dýþarýya yeterince vakit ayýramayabilirim. Mesela tatil köyüne gitmeyi tercih etmem; ama gidersem de, o zaman tatil köyü için giderim. Fethiye Hillside'ý çok severim mesela, gidince pek dýþarý çýkmayýz. Zaten tatil köyü yeterince büyük ve eðlenceli...

Yurt içi ve yurt dýþýndaki þahsi ya da iþ amaçlý seyahatlerinizde konakladýðýnýz otellerden favorileriniz hangileri?

Bodrum'da Marmara'yý çok severim. Antalya'da Divan Talya'yý. Ankara'da Sheraton veya Mega Residence favorim. Yurt dýþýnda yüzlerce deðiþik otelde kalmýþýmdýr; Londra'da Paddington Hilton, bana göre Londra'nýn en kolay ulaþýlýr oteli. Roma'da küçük pansiyonlarda kalýrým hep, bayýlýrým. New York'ta sayýsýz kez otelde kaldýk, ama o meþhur hip otel Hudson çok deðiþikti. Foça, Ayvalýk ve Selimiye'de konakladýðým pansiyonlarým var; hepsinin sahipleriyle yýllardýr dostluðum sürer. Yani, herhalde gene "insan". Otellerdeki insanlarla dostluða baþlayabilirsem, orasý "benim" oluyor...

Konakladýðýnýz otellerde hangi kriterler sizin için ilk sýrada yer alýyor?

Güleryüz, içtenlik ilk kategori. Çok büyük, kalabalýk personelli yerlerdense, küçük yerleri tercih etmemin sebebi de bu. Temiz bir oda ve rahat bir yatak... Þýk bir kahvaltý çok önemli. Öyle yüzlerce çeþit görmekten memnun olmuyorum. Beþ çeþit olsun, hepsi lezzetli olsun. Sabah çayýný fincanla verdikleri zaman deli oluyorum. Türkiye'de bu özensizliktir. "Su bardaðý?" diyorum, kadeh getiriyorlar! "Kardeþim bildiðiniz yatýlý okul su bardaklarýndan yok mu?" Hayýr, maalesef... Ben bu otele bir daha gitmem iþte. Plastik çiçekler ve bir liralýk tablolar da iyice deli eder beni. "Butik Otel" tabelasý varsa, saçýmý baþýmý yolarým!

Türk turizminin gidiþatýný nasýl deðerlendiriyorsunuz?

Bence düzeliyor. Ýstanbul, artýk dünyanýn en büyük beþ merkezinden biri. Dünya starlarý yüzlerini gizleyip geliyorlar, esnaf lokantalarýnda yemek yiyorlar. Yabancý dil konuþanlarýn sayýsý gitgide artýyor. Dikkat ettiniz mi, Türkiye'nin bir sürü yeri ne kadar yeþil gözüküyor? Bunlar çok olumlu deðiþimler, beni sevindiren þeyler. Çok iyi tesislerimiz var. Bu kadar tesis doluyorsa, tamamdýr zaten... Yirmi sene önce, Türk Turizmi, sadece Rodos Adasý'ndaki otellerin doluluk oranýyla karþýlaþtýrýlýrdý. Artýk sanýrým Yunanistan'la yarýþýr hale geldik. Tabii kirletmeden, yok etmeden para kazanmayý öðrenmeliyiz. Tesislerin arýtma sistemlerinin daha sýk kontrol edilmeleri gerektiðini düþünüyorum. Tekneler denizleri çok kirletiyorlar, defalarca gözlerimle gördüm. Biraz bilinçlendirme, bir hafif seferberlikle, bence kesinlikle bir numarayýz.

130 binin üzerinde görüþün yer aldýðý ve üyelerinin görüþleriyle her geçen gün zenginleþen Otelpuan.com sizce tatilcilere ne gibi faydalar saðlýyor?

"Nereye gidelim, nasýl ve ne zaman gidelim?" sorularýna cevap saðlýyor bir kere. Sitenize zaman zaman giriyorum, özellikle röportajlarýný çok büyük keyifle okuyorum. Bir de sanýrým mesleki deformasyon, hep "bakayým nerelere turlar var" diye göz atarým. Ýnsan doðal olarak öðreniyor. Belki o zaman olmasa da, uygun bir zamanda gitmek üzere yeni yerleri aklýmýn bir köþesine yazýyorum. Bir de görüþlerle çok zenginleþiyor siteniz. "Gezen insan"ýn sayfalarda yer bulmasý, çok "yaþayan" bir hale sokuyor. Hepinizi tebrik ediyorum, baþarýlarýnýzýn devamýný diliyorum.